Oświecenie, przebudzenie, wyspy rozsądku – Wielkanoc 2024. Spokojny List 55

Cześć / Namaste

Wielkanoc – jedno z najważniejszych świąt chrześcijańskich – obchodzone jest na pamiątkę zmartwychwstania Chrystusa. Jednak tradycje związane z obchodami Wielkanocy mają również korzenie w starszych, przedchrześcijańskich wierzeniach i obyczajach.

Przed wprowadzeniem chrześcijaństwa wiele ludów świętowało nadejście wiosny – odrodzenie życia. Te pogańskie festiwale zwykle celebrujące odrodzenie przyrody i zwycięstwo światła nad ciemnością, z czasem zostały przyswojone przez chrześcijaństwo i włączone w tradycję Wielkanocy.

Jednym z takich przedchrześcijańskich corocznych wydarzeń jest festiwal Ostara, obchodzony przez starożytnych Germanów i Anglo-Sasów na cześć bogini wiosny, Eostre. Wiele elementów związanych z obchodami tego festiwalu, takich jak zajączki i jajka jako symbole nowego życia i płodności, zostało później włączonych do obchodów Wielkanocy. Zajączek wielkanocny i tradycja malowania jajek, choć obecnie kojarzone głównie z chrześcijańską Wielkanocą, mają właśnie swoje korzenie w tych przedchrześcijańskich obchodach.

Wielkanoc jako święto chrześcijańskie została formalnie ustanowiona przez sobór nicejski w 325 roku n.e., który ustalił sposób obliczania daty Wielkanocy jako pierwszą niedzielę po pierwszej pełni księżyca następującej po równonocy wiosennej. Taki sposób obliczania daty, choć oparty na chrześcijańskich przesłankach, również nawiązuje do starszych, lunarnych kalendarzy używanych przez przedchrześcijańskie społeczeństwa.

Inne przedchrześcijańskie zwyczaje, które mogły wpłynąć na obchody Wielkanocy, obejmują różne rytuały i festiwale związane z wiosennym siewem, odrodzeniem przyrody i celebracją równonocy wiosennej, obchodzone przez  starożytne kultury, w tym Rzymian i Celtów.

Choć Wielkanoc jest głównie świętem chrześcijańskim, obchodzonym na pamiątkę zmartwychwstania Jezusa, wiele jej tradycji ma korzenie w starszych, przedchrześcijańskich wierzeniach. Integracja tych elementów do świąt chrześcijańskich jest przykładem, jak wczesne chrześcijaństwo adaptowało lokalne obyczaje i tradycje, aby ułatwić przyjęcie nowej wiary przez różne społeczeństwa

Dla mnie Wielkanoc jest zawsze czasem, szukaniem okazji do zmartwychwstania ducha – oświecenia, przebudzenia, odnalezienia tego co cenne w naszym wnętrzu… któremu wiosenne przebudzenie świata wokół sprzyja 

Mam ochotę życzyć nam na tę Wielkanoc 2024 żeby był to czas WSPÓLNEGO PRZEBUDZENIA – grupowego, społecznego.
Bo kiedy składam nam wszystkim – życzenia świąteczne, to siłą rzeczy narzuca mi się potrzeba spojrzenia – mimo, że to nie koniec roku – rok w tył i zadania sobie kilku pytań:

• Co przez ten rok miało sens, a co było bez sensu?

• Które działania, jakie powstrzymanie się od działania, okazały się uzasadnione a jakie kompletnie głupie?

• Słuchanie kogo i robienie czego, pod wpływem tego co usłyszeliśmy, zweryfikował pozytywnie czas?

• Jaki obraz świata i tego co się w nim dzieje okazał się być prawdziwy, a jaki wykreowany, kiedy tu i ówdzie zaczęła opadać zasłona dymna?

Jesteśmy mądrzejsi o rok. Jesteśmy bardziej doświadczeni. Co z tą mądrością i doświadczeniem zrobimy?

Życzę nam – począwszy od Wielkanocy – czasu zmartwychwstania, przebudzenia, uwolnienia i dostrzeżenia co jest prawdziwe i ważne – i dalej w biegnący rok: mądrości, spokoju i determinacji do tworzenia WYSP SENSU i ROZSĄDKU na zalewającym nas oceanie szaleństwa.

Takie metaforyczne wyspy są rozwiązaniem, przeciwwagą, drobną rzeczą, którą możemy oddolnie robić i pielęgnować. Takie wyspy istnieją i powstają – wystarczy spojrzeć dookoła i zacząć je odwiedzać. Powinnismy tworzyć kolejne. To jest sposób i to jest nasze wyzwanie. Nikt tego za nas nie zrobi.

Rodzina, wspólnota ludzi, miejsce gdzie wspólnie jemy, miejsce gdzie razem spędzamy czas – podajemy sobie dłoń na powitanie, patrzymy w oczy, wzbogacamy się nawzajem obecnością, przestrzeń gdzie pielęgnujemy prawdę, odwołujemy się do wartości, stawiamy granicę obłędowi, dbamy o słabych, zlęknionych, poturbowanych.

Miejsca, do których podróżujemy.
Sposoby w jakie spędzamy czas.
Zachowania, które pielęgnujemy.
Sposoby niepoddawania się obsesji, które manifestujemy.

To wszystko to wyspy, które zaczynają się łączyć w archipelagi i tworzyć nowe kontynenty.
Wyspy, które podtapiane wyrastają znów ponad wodę – zatopione zastępowane są przez inne.
Wyspy, które dają schronienie rozbitkom z roztrzaskanych przez sztorm okrętów.
Nasze własne, osobiste, oddolne, społeczne, ludzkie

Wyspy Wielkanocne – wyspy zmartwychwstania, przebudzenia, wyzwolenia, zwycięstwa nad złem i śmiercią, wyspy małej sprawczości, samodzielności, decyzji, symboliki, które pozwalają nam odzyskiwać poczucie wpływu i nadzieję.

Wyspy Sensu i Rozsądku.
Powstawania takich wysp nam życzę na tę Wielkanoc i czas który nastąpi po niej.

A jakie są Twoje życzenia Wielkanocne? Co masz ochotę życzyć innym, światu?

Zapraszam do obejrzenia zapisu specjalnego świątecznego live-a którego nadawaliśmy z Centrum Sterowania Wszechświatem w Krakowie 

Piszecie w komentarzach o tym wydarzeniu między innym tak:

• Jak zwykle daliście czadu, gdyby było więcej takich jak Wy w moim otoczeniu to ….. Byłoby przepięknie Pięknych Świąt Wam życzę, sterującym i słuchającym
• Jakie to jest piękne ,ze każdy z was ma różną osobowość i macie różne zdanie.Wasze przekomarzanie się jest przezabawne i totalny sztos Normalne jaja
• Uczta!
• Ekipa podwyższonego ryzyka

Krótkie filmy rządzą – w tym tygodniu podsyłam Ci taki

A ja generalnie zapraszam  do kliknięcia przycisku SUBSKRYBUJ na You Tube. Pojawia się tam i będzie pojawiało coraz więcej, krótkich i dłuższych materiałów ode mnie więc bądźmy w kontakcie i tam. Adres mojego kanału to YouTube

Jeśli jeszcze nie subskrybujesz mojego newslettera, zapisz się, aby nie przeoczyć kolejnych Pełnych Spokoju Listów pisanych do Ciebie.

namaste i cześć